FETÖ’den Sonra Din ve Devlet Algısı

Fetöden sonra iki önemli yıkım yaşadık.. Birincisi toplumda din ve dindar algısının bozulması.. İkincisi birincisinden daha da yıkıcı olanı binyıllardır oluşan devlet geleneğinin ortadan kalkması…

Fetö’den sonra dindarlık ile ahlak arasında bir ilişki olmadığı şeklinde bir anlayış yaygınlaştı. Adam kayırma, soru hırsızlığı, kendi dışında olanlara tepeden bakma devlet makamlarının ehil olana değil de yandaşlara peşkeş çekilmesi vesaire gibi hususlar dine olan bakışı olumsuz yönde etkiledi.

Bu durum beraberinde devletin makamların da saygınlığını azalttı. Bu alanları ehil olmayanlar işgal edince devlet geleneğine olan ilgi ve saygı da azaldı. Sonuç olarak batıdaki gibi Kilisenin kaybetmesi ile materyalizmin güç kazanması ne ise burada da aynı şey oldu. Batıda dinin temsiliyet makamı olan Kilisenin her olumsuzluğu dine ve dinsel olana bağlanarak din hayatın dışına itildi. Kilise görünürde siyasi alanın dışında bulunduğundan siyasi alanı başkalarının kontrol etmesi mümkün olabiliyordu. Oysa bizde cemaat denilen yapı devletin gücünü ele geçirerek kendi dışındakini, kendine benzemeyeni bu güçle devre dışı bırakmaya çalıştı. Ya ona benzeyeceğin ya da silinip gideceğin bir yapı oluşturmaya çalışıldı.

Din ve dindarlık algısı belki zaman içinde düzeltilebilir ama devlet geleneğinin ortadan kalkması -devletin herkesin devleti olduğu algısının ortadan kalkması- belki bu toplumun tarihinde ilk defa devlete aidiyet duygusunu derinden sarsmıştır. BU da aslında beka sorunu ekseninde düşünülmesi gereken hayati bir husustur.

Devleti devlet yapan husus ırkına dinine mezhebine inancına bakmadan herkesi kucaklaması ve herkesin kendini güvende hissedeceği bir güç olmasıdır. Belli bir zümrenin cemaatin egemen olduğu bir gücün ürettiği zararlı sonuçların telafisi çoğu kere imkansız olacaktır.

Hala karanlık örgütlere göz yuman siyasiler ve kimi memurlar bunun hesabını mutlaka verecekdir.