Zamana Değil, İnsana Özlem
Sana Mani Olan Ne?
Eğer geçmişe bakıp iç çekiyorsan, orada kaybettiğin bir cennet yok aslında; yalnızca unutulmuş bir irade var. Eskilerin güzelliği, bir zamanın altın sayfalarına yazılmış mucize değil; birbirine selam vermekten, komşusunun derdini bilmekten, aç gözlüyü alkışlamamaktan doğan bir ahlaktı.
Bugün de aynı şey mümkün. İnsan, kendi hırsına dizgin vurduğunda, kapısını açtığında, dürüstlüğü seçtiğinde o eski sıcaklık yeniden doğar. Zaman, bize engel değil. Yalnızca biz, kendi ellerimizle ördüğümüz duvarların esiriyiz. “Şimdi” denilen vakit, geçmişten daha eksik değil; yalnızca daha çok unutuşa bulanmış.
O halde ah vâh etmeyi bırakmalı. Eski günleri yâd ederek değil, o günleri yaşatan erdemleri bugün yeniden dirilterek adam olmalı. İnsanı adam yapan şey, zamana teslimiyeti değil, zamana müdahalesidir. Komşuna selam ver, yardım eli uzat, açgözlüye omuz verme. Çünkü özlediğin şey geçmişte değil; senin içinde, yeniden uyanmayı bekliyor.
İşte sorulacak tek soru şu:
Sana mani olan ne?
