SOYSUZ-EBTER
Soysuzu herhangi bir geleneğe, ilkeye bağlı olmayan kişi olarak anlıyorum. Bir pozisyona ve bir yeni duruma geçtiğinde eski pozisyon ve durumunu unutan, eski ilişkilerini, algılarını, anlayışını zihniyetini unutan; eski bağlılıkları ile temasını kesen kişiden sözediliyor sanıyorum. Burada bir inanç değiştirme, ya da düşüncelerin farklılaşmasından değil, tamamen ahlaki sorumlulukların ortadan kalkması durumundan söz ediyorum. Örneğin, fikirlerimiz değişse bile ahde vefa bir tür bağdır. Eskiden sevdiğimiz insanları şimdi sevmeyebiliriz ama onlarla ilişkimizi kuran adaletten vazgeçemeyiz; bu bağı yok sayamayız.
Soysuz olmanın bir ırkla veya nesil ile ilgili olmadığı da ortada. Belki kan bağı ile ilgisi noktasında, belli bir aile terbiyesi içinde yetişmemiş, ya da belli bir sosyal terbiye içerisinde yetişmemiş kişileri betimlemek için de kullanılabilir. Ancak burada bile bir bağsızlık, temelsizlik ve kopukluk gibi ortak bir anlam bulunmaktadır. Ancak soysuzluk kan ve ırk gibi maddi unsurlara dayanmayan tamamen ahlaki bir durumdur.
Peygamberimize “ebter” demişlerdi çünkü erkek çocuğu yoktu; vefat etmişlerdi. Müşrikler böyle bir soy ve bağ anlayışına sahiplerdi. Oysa peygamber soylu bir insandı. Adem’den bu yana bütün peygamberlerin taşıdığı ortak hakikati taşıma gibi bir soyluluğa sahipti. Ne geçmişini unuttu, ne geldiği çevreyi unuttu, ne içinde bulunduğu statü ile insanlar üzerinde hegemonya kurmaya çalıştı..Bu yüzden Ademden bu yana gelen hakikat ışığının bu günlere taşınması bir temelinin bir soyunun ve sağlam bir dayanağının olması anlamına geliyordu.
Hakikat maddenin, koşulların ve çıkarın üstünde ve ötesinde bir temele sahip olması ve bütün bir insanlığın temel yönelimlerini temsil etmesi sebebiyle soyu olan ve ancak soylular tarafından taşınabilecek bir gerçekliktir.
**
Madde ile kurduğu ilişki ile kendine üstünlük vehmeden bütün yaratıklar soysuzdur. Maddi yönelimler ile haz ve faydaya dayalı ilişki biçimlerinin sahih bir bağlılık (soy) olmaması sebebiyle “soysuzlar” sadece pozisyonları değiştiğinde; çıkarları tehlikeye girdiğinde tanınan yaratıklardır.
