KİRLİ SAVAŞ -ESKİDEN SAVAŞ ER MEYDANINDA YAPILIRDI-

Eskiden savaşmanın bir mantığı bir haklı gerekçesi vardı..Çoğu kere kutsal bir amaçtı uğrunda savaşılan..
Çarşıda pazarda bomba patlatacak bir anlayış bulunmaz, sivil-muharip ayırımı yapılır; kadın, çocuk, yaşlı ve silahsıza dokunulmazdı. Ne kimyasal gaz, ne mayın, ne biyolojik silah üretecek kadar şeytani bir zihne sahip değildi insanlar..

Çocukların eline silah verilip savaşın ön cephesine sürmek asla düşünülmezdi. Çocuk yaşarken değerliydi.

Sonra durum değişti yaşarken silahla öne sürülen çocuk ölünce masumiyeti ile düşmanı köşeye sıkıştırmanın aracı haline geldi.. Savaşın en kullanılışlı aracı oldu çocuk masumiyeti. Kurşunlar sıkıldı çocuklara; kurşun sıktı çocuklar..

Eskiden savaş er meydanında yapılırdı. Ne siviller canlı kalkan olarak kullanılır, ne de bombalarla yokedilirdi. Mümin ya da kafir kendisine sığınanı korumaya özen gösterirdi. İstisnalar olabilirdi ama asla sığınmacıyı, esiri yoketmek bir kural değildi..

Sonra sığınmacılardan kurtulmak için her tür iğrenç propaganda meşru görülür oldu..Fobialar üreterek canını kurtarmak isteyen insanlar şeytanlaştırılıp daha ciddi güvenlik sorunu ile karşı karşıya kalmaları sağlandı..

Eskiden Kimi kutsal aylarda savaş yapılmazdı. Putperest olsun Ehli Kitap olsun ilkelere riayet edilirdi çoğunlukla..

Eskiden insanların kutsalları, sınırları, riayet edebileceği kuralları vardı. İlkeler olduğu için insanlar konuşup sorunlarını çözebilirdi. Yalan söyleyen alkışlanmaz, zalim ve kaniçiciler baştacı edilmezdi..

Eskiden savaş er meydanında yapılırdı..Her çatışmanın mutlaka haklı bir gerekçesi bulunabilirdi. Elinde silahla uluorta gelen geçene saldırmanın anlaşılır bir zemini yoktu..

Eskiden savaş er meydanında yapılırdı..