Aşağılık Hissiyatının Tezahürünün “Dava” Sanılmasına Dair
“İnsanlar bir tek ümmet idi. Sonra Allah, müjdeciler ve uyarıcılar olarak peygamberleri gönderdi; onlar aracılığı ile anlaşmazlığa düştükleri konularda insanlar arasında hüküm vermek için gerçeği içeren kitabı indirdi. Ancak kendilerine apaçık gerçekler geldikten sonra aralarındaki kıskançlık yüzünden, o kitap hakkında anlaşmazlığa düşenler de onun kendilerine verildiği kimselerden başkası değildi. Sonra Allah onların, üzerinde ayrılığa düştükleri gerçeği, kendi izniyle müminlerin bulmasını sağladı. Allah dilediğini doğru yola iletir.” (bakara/213)
“Kendine dost olan başkasına da dosttur” diyor Seneka.. Evet uzun süre kafaları kurcalayan bir konu bu. Yani insanların birbirleriyle anlaşmalarının ya da anlaşmazlıklarının temelinde yatan şeyin ne olduğu konusu. Neyi paylaşamamışlar insanlar ki bunca kavga, bunca kan, bunca zulüm, bunca gözyaşı yaşanmış. Senekaya dönersek, -ki ben de aynı sonuca varmıştım- insanın asıl kavgası kendisiyle oluyor. Kendinden memnun olmayan;kendisiyle barışık olmayan insan diğer insanlarla da kavgalı oluyor,Diğer insanların da acı çekmesini istiyor. İşte dışarıda gördüğümüz kavganın çoğu aslında insanın içteki kavgasının uzantısıdır diyorum.
Kimi insanlar görürsünüz, birbirleriyle kavga etmek için adeta bahane ararlar. Birileriyle anlaşmaktan çok anlaşamamanın yolları üzerine kafa yorarlar. Birileriyle tersleşmek, birileriyle kanlı bıçaklı olmak için can atarlar. Sürekli başkalarını eleştirir dururlar.
Dikkatle baktığınızda o insanların aslında başkalarından değil kendilerinden memnun olmadıklarını görürsünüz. Problem kendileriyledir. Ama bunu çoğu kere kendilerine bile itiraf etmekten çekinirler. Dışarıdaki kavgalarına da daima haklı bir kılıf bulurlar. Bu kılıf ya din hamiyetidir,ya vatan millettir,ya toplumu kurtarmak filandır. v. s “Avrupa’nın Aydınlanma Çağına ait meşhur bir hikaye anlatılır. Fransada Danteciler ve Dekartçılar olarak birbiriyle kıyasıya tartışan taraflara bir şovalye de katılır ve “Dante daha hakıldır” diyerek karşısına çıkan her Dekartçıyı düelloya davet eder. Bir, üç, beş, derken, düellonun birinde yenilir. Ve ölümcül bir yara alır. Ölümün eşiğindeyken uşağı, şovalyenin kulağına eğilir “Ey Efendim!Ömrünü Dante uğruna kavgayla geçirdin sahiden Dante Dekarttan daha mı haklıydı?” diye sorar. Şövalye son bir gayretle kendini toparlar ve cevaplar: “Tanrı ikisini de kahretsin,ne birinden ne de ötekinden tek satır bile okumamıştım”. . (Özcan Ahmet,Şeb-i Yeldâ,İst. 1997,shf. 61)
İdeolojik zannettiğimiz birçok mega kavramların mega söylemlerin arkasında söz söyleyen birçok insanın problemi aslında ideolojik değil psişiktir .
