vaziyet
Türlü türlü düşü varmış dünyanın
Güzeli, çirkini seçemedim ben
Meğer bir dönüşü varmış dünyanın
Bir türlü gözümü açamadım ben
Ne bir damla oldum deryaya aktım
Ne er meydanında düşmana baktım
Bir uyuşuk adem; nefsime çektim
Bir yerden bir yere göçemedim ben
Karıştırdım siyah ile beyazı
Hazana çevirdim baharı yazı
Ne gül kaldı ne de bülbül avazı
Yârin nazarından geçemedim ben
Nefsin ormanında olsam da tarumar
İçimde durmadan yanan bir dağ var
Hadimî umudum o berrak pınar
Dostun pınarından içemedim ben
